Inzoomen en uitzoomen. 

 

We leven in een drukke maatschappij met heel veel prikkels. Als je bedenkt waar je aandacht naar uit gaat, dan zijn dat zoveel kleine dingetjes. Je aandacht zoom je als het ware in op al die kleine dingetjes, alle details. Net als je inzoomt met een camera. 

 

Wat zou er gebeuren als je vaker bewust je aandacht uitzoomt?

 

Al die gedachten die je hebt nemen zo vaak je aandacht in beslag. Je merkt dat pas als je even stil staat. Doe je ogen maar eens dicht, dan sluit je je af voor alle prikkels. Dan gaat je hoofd altijd aan het werk. Allerlei gedachten komen en gaan, je denkt niet vaak aan iets specifiek. Meestal wisselen de gedachtes zich af: “Straks moet ik nog dit en dit halen.“ En dan kan je ineens je bedenken dat je nog naar je moeder moet. Soms zitten er pauzes tussen deze gedachten en dat maakt het dat het komt en het gaat. Eigenlijk ben je je daar niet echt bewust van. Je bent dan “ingezoomd” op je gedachten, net als dat je met een camera kan inzoomen op details van het geen waar je een foto van wil maken. Als je dit doet, bepalen je gedachten wat je erbij voelt, gelooft en ervaart, omdat zij je bewustzijn in beslag nemen. Ze kleuren je in. Bepalen wie je denkt dat je bent, hoe je door jouw ogen naar de wereld kijkt en hoe jij de werkelijkheid ziet. Ingezoomd zijn op je gedachten zorgt er dus voor dat je jezelf en de werkelijke wereld ervaart door een sluier van gedachten en emoties. Je ervaart de werkelijkheid, de realiteit dus niet zoals die is. 

 

Maar wat nou als je uit zou zoomen op je gedachten? Je gaat je gedachten waarnemen en kijkt niet meer naar de inhoud van die gedachten. Snap je het nog? Je zoomt dus als het ware uit, net als bij het nemen van een foto. In plaats van alle details te zien en in te zoomen, zie je het grote plaatje, die gedachte als maar een gedachte. En dan gebeurt er vaak nog meer! Je wordt je veel meer bewust van jezelf, van wat je voelt, je lijf, je omgeving…  Die gedachte wordt onderdeel van een groter plaatje. Je zoomt uit. Je neemt dus als het ware afstand. En door die afstand kan je die gedachte beter plaatsen en relativeren. Het is maar een gedachte he?

 

Hier kan je gebruik van maken. Probeer maar eens in en uit te zoomen. Als je inzoomt richt je je dus op één detail. Je verliest dan wel weer een beetje zicht op het grote plaatje, maar je kan wel waar je aandacht naar uitgaat in veel groter detail waarnemen. Dit kan je met alles doen wat je ervaart. En je kan weer terug uitzoomen. 

 

Neem bijvoorbeeld je irriteert je aan je buurman die heel erg op de tafel loopt te tikken. Je kan alleen maar denken aan die verschrikkelijke buurman. Je irritatie groeit met de minuut. Als je dan uitzoomt, is er niet alleen die irritatie, maar je neemt je irritatie ook waar. Een waarneming van wat je op dat moment voelt. Als je zo een tijdje waarneemt, merk je misschien ook dat er een soort van rust over komt. Zoom dan eens in op die man. Misschien zie je dan veel meer details. Je ziet dat hij wallen heeft, omdat hij misschien niet goed geslapen heeft. Eigenlijk heeft hij best leuke blauwe ogen. 

 

Als je je aandacht vaker in en uitzoomt, geeft dat je de mogelijkheid om steeds beter naar jezelf te kijken, maar je eigen staat. En kan je heel anders naar keuzes in je leven kijken. Of zonder oordeel, niet kritisch met een open blik. 

 

 

 

 

Zoom ze!

 

 

 

 

 

Marieke van Altena

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Opmerking: De met * gemarkeerde velden zijn verplicht.